Εικόνες από τη μυστηριακή Σαντορίνη
Και εκεί που είσαι έτοιμος να πεις "νισάφι με τις φωτογραφίες της Σαντορίνης και την πηγμένη με κόσμο Καλντέρα" πέφτεις μπροστά στις εικόνες του Πέτρου Κουμπλή και απλά συνειδητοποιείς δύο πράγματα: α) η φωτογένεια του νησιού είναι ανεξάντλητη και β) η φωτογραφία, όταν αντιμετωπίζεται σοβαρά, είναι Τέχνη. Επιτρέψτε μου λοιπόν να συνεχίσω με τον νεαρό δημιουργό συστήνοντάς τον ως καλλιτέχνη και όχι ως φωτογράφο. Γεννήθηκε το 1981, στις Σέρρες. Με τη φωτογραφία ασχολείται από το 2000 έχοντας προηγουμένως σπουδάσει στην Αθήνα κι από το 2004 άρχισε να εργάζεται επαγγελματικά σαν φωτογράφος. Οι εικόνες του έχουν ταξιδέψει σε εκθέσεις, sites και περιοδικά όλου του κόσμου, ανάμεσα στα οποία ενδεικτικά το British Journal of Photography, το Esquire Russia, τo Southern Weekly και το European Photography.
Ο Πέτρος Κουμπλής μιλά στη LIFO για το πρότζεκτ "VEDEMA - a fire harvests the stone" και την μυστηριακή πλευρά της Σαντορίνης:
Η φύση μας έχει δώσει τα δικά της σύμβολα, μικρά φυσικά μνημεία που ξυπνούν μέσα μας αυτή την αρχέγονη μνήμη. Παντού στον κόσμο, κάθε κοινωνία και κάθε τόπος μεταφέρει αυτά τα σύμβολα με έναν περισσότερο η λιγότερο αφηρημένο τρόπο, έχοντας δώσει πολιτισμικές, θρησκευτικές ή απλά συναισθηματικές ιδιότητες στη φύση που τους περιβάλλει.
Η Σαντορίνη μου έδωσε όλα εκείνα τα στοιχεία που αναζήτησα για να ξεδιπλώσω μια αφήγηση στο πλαίσιο που χαρακτηρίζει το ευρύτερο ύφος της δουλειάς μου, το μυστήριο, τον εναγκαλισμό του Μύθου σαν μια φυσική προέκταση του τοπίου που τον δημιούργησε, την αέναη μεταμόρφωση της φύσης, την σύνδεση μας με την καταγωγή και το διακριτικό ψίθυρο του προορισμού μας. Είναι αλήθεια ότι η Μυθολογία αποτελεί μια συνεχή πηγή έμπνευσης, μιας κι ο χαρακτήρας των μύθων εμπεριέχει τη μύηση, μια ένωση με τη φύση γύρω μας, κι αυτό είναι κάτι που με ενδιαφέρει να συμπεριλαμβάνω στη δουλεία μου, όχι αναγκαστικά σαν μια άμεση αναφορά, αλλά περισσότερο σαν μια αίσθηση που διατρέχει το όλο πνεύμα των εικόνων. Η διαδικασία με την οποία δούλεψα αυτές τις εικόνες και ο τρόπος με τον οποίο πλησίασα το νησί ήταν, κατά κάποιον τρόπο, μια μυητική διαδικασία από μόνη της, κάτι που πιστεύω ότι επηρέασε με έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα το ύφος της δουλειάς αυτής.
Τα πάντα είναι μέρος μιας ενδόμυχης εμπειρίας με την ιστορία της φύσης γύρω μας. Είναι κομμάτι μας σε ένα συναισθηματικό επίπεδο που παραπέμπει πιο μακριά από το παρόν μας, καθώς φτάνει πίσω, στην ξεχασμένη μνήμη της καταγωγής μας. Η φύση μας έχει δώσει τα δικά της σύμβολα, μικρά φυσικά μνημεία που ξυπνούν μέσα μας αυτή την αρχέγονη μνήμη. Παντού στον κόσμο, κάθε κοινωνία και κάθε τόπος μεταφέρει αυτά τα σύμβολα με έναν περισσότερο η λιγότερο αφηρημένο τρόπο, έχοντας δώσει πολιτισμικές, θρησκευτικές ή απλά συναισθηματικές ιδιότητες στη φύση που τους περιβάλλει.
Μέσα από μια δουλειά σαν κι αυτή εγώ είχα μονάχα να ξυπνήσω τα αρχέτυπα της δικής μου μνήμης.
Περισσότερα στη Lifo.gr
Περισσότερα στη Lifo.gr

Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου